Job-sharing (ang. dzielenie miejsca pracy) – jest jedną z najpopularniejszych form elastycznego zatrudnienia.
Polega na podziale jednego stanowiska pracy pomiędzy dwóch (lub więcej) pracowników, świadczących pracę w niepełnym wymiarze czasu pracy (np. na ½ etatu). Istotą job-sharingu jest to, że liczba pracowników jest większa niż liczba miejsc pracy.

Przykład:
1 miejsce pracy – dzielone jest pomiędzy – 2 pracowników – każdy na 1/2 etatu
2 miejsca pracy – dzielone są pomiędzy - 3 pracowników – każdy na 2/3 etatu

Pracownicy proporcjonalnie dzielą między siebie zarówno obowiązki, jak i wszelkie świadczenia: urlopy, wynagrodzenie itp. Podział miejsca pracy polega przede wszystkim na podziale czasu pracy.

Sposoby podziału czasu pracy:

dzienny – pracownicy świadczą pracę codziennie po 4 godziny lub co drugi dzień po 8 godzin,
tygodniowy –pracownicy pracują co drugi tydzień.

Może jednocześnie mieć miejsce podział zadań pomiędzy poszczególnych pracowników, tzn. pracownicy mający różne doświadczenie i kwalifikacje, wykonują etapami określone zadania, będące częściami składowymi jednego, większego projektu.

Przykład:

Jeden z pracowników zajmuje się promocją i sprzedażą, a drugi sprawami organizacyjnymi i technicznymi. Job-sharing jest bardzo elastyczną formą pracy, gdyż daje dużą swobodę w planowaniu czasu pracy. Pracownicy mogą ustalać między sobą podział czasu pracy i obowiązków. Jest to dobry przykład pracy zespołowej, dlatego pomiędzy pracownikami dzielącymi miejsce pracy muszą występować takie cechy jak:
zaufanie, wzajemne porozumienie czy umiejętność komunikowania się.

Trochę historii.

Job-sharing wywodzi się ze Stanów Zjednoczonych. Początki Job-sharingu w Stanach Zjednoczonych sięgają okresu wielkiego kryzysu w latach 30-tych XX wieku, a jego największy rozwój miał miejsce w latach 60-tych XX wieku.
Job-sharing został również zaadoptowany w wielu krajach Europy. W 2000 roku, w Wielkiej Brytanii około 1% zatrudnionych osób, świadczyło pracę w ramach job-sharingu. Cieszy się on wielką popularnością również w Holandii, Belgii oraz we Francji, a w Niemczech job-sharing został nawet bardzo szczegółowo uregulowany. Ta forma elastycznego zatrudnienia jest mocno promowana w Unii Europejskiej i dzięki unijnemu wsparciu, powoli wchodzi również na polski rynek pracy.

Dodatakowe informacje.

Więcej informacji na temat job-sharingu znajdziesz:
A. Piecko-Mazurek „Job-sharing – praca dla dwojga” w Monitor Prawa Pracy 2008 r., nr 12.
http://www.pracujacyrodzice.pl
http://www.praca.egospodarka.pl
http://www.praca.eurostudent.pl

Pracodawca:

• zapewnia stałą obsadę miejsca pracy i ogranicza przerwy w jej wykonywaniu – w sytuacji, gdy jeden z pracowników zachoruje lub wyjedzie drugi pracownik tandemu dopilnuje wykonania zadania,
• zapewnia ciągłość kwalifikacji i wiedzy - jeżeli jeden pracownik z zespołu zdecyduje się odejść z pracy, drugi pracownik może wyszkolić osobę podejmującą pracę w systemie jobsharingu,
• umożliwia zatrudnianie wysoko wykwalifikowanych pracowników, którzy z różnych przyczyn osobistych, nie mogą świadczyć pracy w pełnym wymiarze czasu pracy,
• przyczynia się do zwiększenia efektywności pracowników, dzięki możliwości dostosowania rozkładu czasu pracy do potrzeb pracowników,
• zapewnia lepszą organizację pracy firmy, dzięki możliwości unikania absencji pracowników i przerw w wykonywaniu pracy.

• czasem powoduje zwiększenie kosztów administracyjnych – niezbędnym będzie przyznanie każdemu partnerowi w tandemie dodatków i korzyści, których nie można podzielić np.: samochodu lub telefonu służbowego,
•  mogą wystąpić trudności z dobraniem osób tworzących zespół – osoby pracujące w tande mie muszą posiadać określone cechy: odpowiedzialność, umiejętność pracy w zespole, mu szą darzyć się zaufaniem, sympatią ,
• jeśli styl pracy partnerów nie jest kompatybilny, zespół nie działa efektywnie
• może powodować trudności w ocenie wydajności pracowników pracujących w zespole, gdyż każdy z pracowników powinien być oceniany odrębnie.

Pracownik:

• umożliwia zrównoważone połączenie pracy zawodowej i życia rodzinnego,
•  ułatwia godzenie opieki nad dziećmi, innymi starszymi lub niepełnosprawnymi członkami rodziny z pracą zawodową,
• umożliwia utrzymanie kontaktu z pracą, z zawodem, utrzymanie miejsca na rynku pracy,
•  stwarza szansę uczestniczenia w zajęciach poza pracą – pracownik ma więcej czasu na kontynuację studiów i rozwój własnych zainteresowań,
•  większa elastyczność w planowaniu czasu pracy – pracownik ma możliwość dostosowania czasu pracy do swoich indywidualnych potrzeb,
•  pracownik korzysta z pełni praw i świadczeń socjalnych.

• niższe wynagrodzenie – proporcjonalne do wymiaru czasu pracy,
• konieczna jest umiejętność pracy zespołowej, możliwe konflikty pomiędzy członkami zespołu,
• wpływ na wymiar przyszłej emerytury.

Pozytywny przykład

Job-sharing stanowi idealne rozwiązanie dla: kobiet wychowujących małe dzieci, osób sprawujących opiekę nad innymi członkami rodziny –niepełnosprawny małżonek, rodzice, osób odchodzących na emeryturę, osób, które jeszcze kontynuują naukę np. studenci, osób dopierowkraczających na rynek pracy, a przez to nieposiadających stażu i doświadczenia zawodowego, osób niepełnosprawnych.
Job-sharing z powodzeniem może być stosowany np. przy:
ochronie obiektów, pracy przy taśmie montażowej, obsłudze sekretariatów, obsłudze punktów kontaktu z klientami.