Zadaniowy system czasu pracy - jest najbardziej elastycznym z systemów czasu pracy, ponieważ pracownik w zasadzie sam decyduje o konkretnych godzinach rozpoczynania i kończenia pracy, a także o intensywności pracy. Polega na tym, iż pracownikowi nie ustala się rozkładu czasu pracy, a wskazuje się jedynie, jakie zadania powinien wykonać w ustalonym wymiarze czasu pracy. Inaczej ujmując, pracownik jest rozliczany z nałożonych na niego zadań, a nie z godzin świadczonej pracy.

System ten może być wprowadzony wtedy, gdy jest to uzasadnione:

• rodzajem pracy lub jej organizacją (np. trudny jest do określenia moment rozpoczęcia pracy i jej zakończenia bądź utrudnione jest kontrolowanie pracy w trakcie jej wykonywania) albo
• miejscem wykonywania pracy (pracownik nie pracuje w jednym miejscu).

Ważne!

Zadania powinny być ustalone w taki sposób, aby pracownik był w stanie je wypełnić w trakcie obowiązującego go czasu pracy, tzn. 8 godzin na dobę i przeciętnie 40 godzin w pięciodniowym tygodniu pracy.

Pracodawca

• możliwość dostosowania organizacji pracy do specyfiki prowadzonej działalności,
• pracodawca ewidencjonuje tylko dni pracy, nie ma natomiast obowiązku wskazywania liczby godzin pracy w poszczególnych dniach.

• pracodawca nie może na bieżąco kontrolować pracy pracownika,
• decydującym czynnikiem dla wykonania pracy jest indywidualne zaangażowanie pracownika.

Pracownik

• pracownik samodzielnie podejmuje decyzję o tym, kiedy pracuje, a kiedy ma czas wolny,
• umożliwia funkcjonowanie zarówno na rynku pracy, jak i w rodzinie.

• wynagrodzenie za pracę w godzinach nadliczbowych przysługuje tylko w wyjątkowych sytuacjach.

Pozytywny przykład:

Taki system czasu pracy najczęściej spotykany jest u:

• przedstawicieli handlowych, inkasentów, listonoszy.

Zadaniowy system czasu pracy jest idealnym rozwiązaniem np. dla:

• młodych rodziców, którzy chcą spędzać z dziećmi więcej czasu, dla dobra ich rozwoju,
• osób młodych, nie posiadających jeszcze doświadczenia zawodowego, często kontynuujących jeszcze naukę.