Telepraca jest metodą organizowania i wykonywania pracy, w której pracownik świadczy pracę poza zakładem pracy, z wykorzystaniem środków komunikacji elektronicznej takich jak telefon, faks czy Internet. Przy pomocy tychże środków, pracownik przekazuje pracodawcy wyniki swojej pracy. Zazwyczaj praca ta polega na tworzeniu, przetwarzaniu lub rozpowszechnianiu informacji. Pracownik przekazuje wyniki swojej pracy pracodawcy przy pomocy technologii informatycznej.

Dla kogo:

• Matki opiekujące się dziećmi
• Osoby ucząca się
• Osoby niepełnosprawne
• Pracodawcy

Podstawowe rodzaje telepracy:

• Telepraca domowa – pracownicy wykonują pracę wyłącznie w domu, bez konieczności dojeżdżania do
  siedziby pracodawcy,
• Telepraca zmienna – pracownicy wykonują pracę zarówno w domu, jak i w siedzibie pracodawcy, np. 4
  dni w domu, 1 dzień w biurze pracodawcy,
• Telecentra – pracownicy wykonują pracę w tzw. telecentrum, czyli obiekcie specjalnie do tego celu przystosowanym, znajdującym w pobliżu ich miejsca zamieszkania. Obiekty takie tworzone są dla pracowników, którzy mieszkają daleko od siedziby głównej pracodawcy, a nie mogą lub nie chcą pracować w domu.

Telepraca przez wiele osób postrzegana jest jako pozytywne i bardzo komfortowe rozwiązanie. Jednakże, należy pamiętać o tym, że nie każdy będzie dobrym telepracownikiem. Świadczenie pracy w tej formie, ze względu na swoją specyfikę, wymaga od pracownika posiadania określonych cech charakteru i predyspozycji.

Cechy charakteru niezbędne u telepracownika:

• umiejętność organizacji czasu pracy, 
• systematyczność i zdyscyplinowanie,
• indywidualizm i kreatywność, 
• małe potrzeby codziennych kontaktów międzyludzkich (typ domatora lub samotnika), 
• komunikatywność - jeżeli telepraca polega na telefonicznych kontaktach z klientami.

Trochę historii.

Do powstania telepracy doszło z bardzo prozaicznych powodów. Jednym z nich był kryzys paliwowy w USA w latach 70-tych XX wieku, a drugim korki uliczne, które uniemożliwiały pracownikom szybkie docieranie do biur.

Te dwa zjawiska skłoniły amerykańskiego fizyka z NASA – J.Nillesa – do postawienia sobie pytania: ‘Czy wszyscy musimy chodzić (jeździć) do pracy?’ Odpowiedź brzmiała: ‘Nie, ponieważ za pomocą technik informatycznych, praca może być przeniesiona do domu pracownika.’
Telepraca upowszechniła się w latach 90-tych, wraz ze zwiększeniem dostępu do Internetu. Obecnie szacuje się, że na całym świecie na odległość pracuje już kilkadziesiąt milionów osób: około 30 mln w USA i prawie tyle samo w Europie.

Dodatkowe informacje.

M. Gersdorf „Zatrudnianie pracowników w formie telepracy” w: Praca i Zabezpieczenie Społeczne, 2008 r., nr 5.
A.M. Świątkowski „Telepraca – specyfika pracy na odległość” w: Monitor Prawa Pracy, 2006 r., nr 7.
http://www.telepraca-efs.pl
http://www.rp.pl/temat/62687.html
http://praca.gazetaprawna.pl/artykuly

Prawo:
Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (tekst jednolity: Dz. U. z 1998 r., nr 21, poz. 94.) Rozdział IIb. Zatrudnianie pracowników w formie telepracy (art. 675 – 6717 kp)

Pracodawca:

• obniżenie kosztów utrzymania biura i wynajmu powierzchni biurowej,
• zwiększenie ilości pracowników bez żadnych zmian w organizacji biura
• możliwość zatrudnienia wysoko wykwalifikowanych specjalistów, z odległych zakątków kraju,
• możliwość zatrudniania pracowników z regionów o niższym wskaźniku płac,
• wzrost wydajności pracy – pracownicy oszczędzają czas związany z dojazdem do pracy, znaczne zmniejszenie liczby zwolnień lekarskich.

• wysokie koszty początkowe – konieczność zakupu sprzętu, oprogramowania itd.,
• ograniczona bezpośrednia kontrola nad telepracownikami,
• obawa o bezpieczeństwo danych,
• możliwość awarii sprzętu.

Pracownik:

• możliwość dostosowania rytmu i czasu pracy do indywidualnych możliwości i potrzeb pracownika,
• oszczędność czasu poświęcanego na dojazdy do pracy,
• oszczędności finansowe: ograniczenie kosztów dojazdu do pracy (wydatki na benzynę lub bilety) oraz wydatków na ubrania do pracy,
• lepsze dostosowanie stanowiska pracy do indywidualnych potrzeb pracownika,
• łatwiejszy dostęp do pracy na terenie całego kraju,
• możliwość harmonijnego połączenia życia zawodowego z prywatnym.

• możliwość zacierania się granic między pracą, a życiem rodzinnym – praca w domu może mieć negatywny wpływ na życie rodzinne,
• utrata lub ograniczenie kontaktów międzyludzkich – poczucie izolacji i samotności,
• brak poczucia przynależności do firmy,
• mniejsza możliwość awansu.

Telepraca może być wykorzystywana w bardzo wielu zawodach, na rożnych stanowiskach np.:

•  grafik lub ilustrator,
• tłumacz,
• programista,
• składanie lub przygotowywanie materiałów do druku,
• projektowanie stron internetowych,
• prowadzenie sklepu internetowego,
• wprowadzanie danych oraz przetwarzanie danych,
• obsługa klientów przez telefon.

Praca w formie telepracy jest dużą szansą dla:

• osób niepełnosprawnych,
• osób, które jeszcze kontynuują naukę,
• osób wychowujących dzieci lub sprawujących opiekę nad starszymi lub niepełnosprawnymi członkami rodziny.